مهدی حسینی

مهدی حسینی (سید مهدی حسینی بمی) در سال ۱۳۵۸ در تهران متولد شد. وی آموزش موسیقی را در ایران آغاز کرد و نزد فرهاد فخرالدینی به فراگیری تئوری موسیقی ایرانی و مبانی آهنگسازی پرداخت. سپس برای ادامه تحصیلات تخصصی خود به روسیه رفت و در سال ۱۳۸۱ وارد کنسرواتوار دولتی سن‌پترزبورگ، موسوم به «ن. آ. ریمسکی‌کورساکف» شد.

حسینی در این دوره، آهنگسازی را نزد پروفسور الکساندر مناتساکانیان، از شاگردان دمیتری شوستاکوویچ، فرا گرفت. پس از پایان دوره کارشناسی ارشد، تحصیلات خود را در رشته آهنگسازی نزد پروفسور سرگئی اسلانیمسکی، از برجسته‌ترین نمایندگان مکتب آهنگسازی سن‌پترزبورگ، ادامه داد و در سال ۱۳۸۹ موفق به دریافت درجه دکترای آهنگسازی از کنسرواتوار سن‌پترزبورگ شد. از دیگر استادان او در دوران تحصیل می‌توان به تاتیانا برشادسکایا در موزیکولوژی، ولادیمیر تسیتوویچ در ارکستراسیون و سازشناسی، آناتولی میلکا در پلی‌فونی، ایگور راگالف در آنالیز و گنادی بلف در هارمونی و آهنگسازی اشاره کرد.

حسینی هم‌زمان در دو حوزه آهنگسازی و موزیکولوژی به فعالیت خود ادامه داده است. بخش مهمی از پژوهش‌های او به موسیقی بومی و محلی ایران اختصاص دارد؛ مطالعاتی که تأثیری چشمگیر بر زبان آهنگسازی و شکل‌گیری آثار او داشته‌اند. گزیده‌ای از آثار وی که بر پایه موسیقی محلی ایران شکل گرفته‌اند، در آلبوم «مونودیزم» منتشر شده است. این آلبوم که از سوی انتشارات ارغنون به انتشار رسید، در جشن خانه موسیقی سال ۱۳۹۲ در بخش موسیقی کلاسیک به عنوان آلبوم برگزیده سال ایران انتخاب شد.

فعالیت‌های مهدی حسینی تنها به آفرینش آثار موسیقایی محدود نمی‌شود و کارنامه او دربرگیرنده مجموعه‌ای از اقدامات فرهنگی و ساختاری در عرصه بین‌المللی نیز هست. وی در سال ۱۳۹۰ نخستین مرکز موسیقی معاصر سن‌پترزبورگ را با عنوان reMusik.org بنیان‌گذاری کرد؛ مرکزی که با هدف حمایت از آهنگسازان پیشرو و گسترش موسیقی تجربی شکل گرفت.

در سال ۱۳۹۲، حسینی «جشنواره بین‌المللی موسیقی نو سن‌پترزبورگ» (St. Petersburg International New Music Festival) را پایه‌گذاری کرد. این جشنواره به بستری برای شکل‌گیری و گسترش تعاملات هنری او با مجموعه‌های موسیقی و مراکز فرهنگی و هنری اروپا و آمریکا تبدیل شد و در معرفی و توسعه جریان‌های موسیقی معاصر نقشی مؤثر ایفا کرد.

در ادامه این فعالیت‌ها، حسینی در سال ۱۴۰۲ گروه موسیقی معاصر رپونس (Répons) را تأسیس کرد؛ مجموعه‌ای که با تمرکز بر موسیقی معاصر، در جهت توسعه و ارتقای فعالیت‌های هنری و فرهنگی این حوزه در روسیه فعالیت می‌کند.

وی همچنین در آذرماه ۱۴۰۴، با تأسیس انستیتو بین‌المللی آموزش مجازی موسیقی نو (International eLearning Institute for New Music) در سوئیس، گامی دیگر در مسیر ایجاد یک بستر جهانی برای آموزش، پژوهش و تعاملات تخصصی در حوزه موسیقی معاصر برداشت. این نهاد با رویکردی نوآورانه، با هدف ایجاد پیوند میان آهنگسازان، نوازندگان و پژوهشگران برجسته از سراسر جهان فعالیت می‌کند و زمینه‌هایی همچون آموزش تخصصی، پژوهش و توسعه خلاقیت در موسیقی معاصر را دنبال می‌نماید.

آثار مهدی حسینی توسط ارکسترها و آنسامبل‌های معتبر در نقاط مختلف جهان اجرا شده‌اند؛ از جمله ارکستر فیلارمونیک سن‌پترزبورگ، ارکستر سمفونیک مارینسکی، ارکستر فیلارمونیک هانگژو، آنسامبل انترکانتمپورَن، آنسامبل پروتون برن، آنسامبل موسیقی نو زوریخ، آنسامبل یونایتد برلین، ارکستر سمفونیک ژجیانگ، ارکستر سمفونیک اوستیای شمالی، ارکستر سمفونیک آدیغیه، ارکستر تاوریچسکی، آنسامبل لِمنیسکات، آنسامبل لمانیک مدرن ناماسکه، آنسامبل موسیقی نو تالین، گروه استودیو موسیقی نو و آنسامبل موسیقی معاصر مسکو. آثار او همچنین توسط ناشران تخصصی موسیقی، از جمله انتشارات کامپازیتار در روسیه و دونموس در هلند، منتشر شده‌اند.